Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

0
1322

Özünün 1935-ci ildə yazdığı məşhur “Azərbaycan” şeri ilə doğma yurdunun həm də rəssamsayağı çox duyğulandırıcı poetik mənzərəsini yaradan Səməd Vurğunun koloritli obrazına zaman-zaman təsviri və dekorativ tətbiqi sənətdə ustalar müraciət edərək yadda qalan əsərlər yaratmışlar. Azərbaycanla yanaşı həm də xarici ölkə sənətkarlarının təxəyyülünün məhsulu olan bu əsərlərin əksəriyyəti şairin ev muzeyində toplanmışdır. Sizə təqdim olunan bu sənət toplusuna Səməd Vurğuna həsr olunan həmin əsərlər, vaxtilə mənzilini bəzəyən və ona hədiyyə olunan sənət nümunələri, eləcə də sənət yanğılı balalarımızın şairin poetik dünyasına münasibətlərini əks etdirən rəsmlər daxil edilmişdir.

Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

Mikayıl Abdullayev, “Səməd Vurğunun portreti”, Şüvəlan, 1944, kətan, yağlı boya. 118×170.

Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

Mikayıl Abdullayev, “Şairin gəncliyi” 1975, kətan, yağlı boya. 80×100.

Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

Oqtay Sadıqzadə, “Səməd Vurğunun portreti”, 1975, kətan, yağlı boya. 80×100.

Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

Mikayıl Abdullayev, “Səməd Vurğun” 1996, kətan, yağlı boya. 30×45.

Görkəmli fırça ustası M.Abdullayev, O.sadıqzadə, N.İsmayılov, D.Kazımov, T.Kərimov, H.Zeynalov, N.Polyakov və başqalarının rəngkarlıq əsərlərində görkəmli söz xiridarının yaddaqalan obrazı yaradılmışdır. Bu lövhələrdə şairin yarıməsrlik ömrünün müxtəlif anlarına güzgü  tutan rəssamlar onun təzadlı yaradıcı və insani yaşantılarına düşündürücü bədii görkəm verə bilmişlər.

Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

Nikolay Polyakov, “Səməd Vurğun ovda”, 1952, taxta, yağlı boya. 70×95.

Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

Davud Kazımov, “Səməd Vurğunun portreti”, 1986, kətan, yağlı boya. 70×100.

Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

Elmas Hüseynov, “Səməd Vurğun” 1986, kağız, tuş. 55×65.

Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

Arif Hüseynov, “Xalq şairi Səməd Vurğunun portreti”, 1991, kağız, qarışıq texnika. 20×35.

Bu bədii-psixoloji məziyyətləri Səməd Vurğunun qrafik portretlərində də görmək mümkündür. Əgər S.Vurğunun böyük oğlu Yusuifin sulu boya ilə çəkdiyi portret bizi xəyalən şairin uşaqlığına qaytarırsa, digər lövhələrdə mənalı çöhrəsi daha çox yaşanan ömür payının vaxtsız bəyazlıq zirvəsinə yetişməsini əyaniləşdirən görkəmi ilə bizə tanış olan böyük sənətkarı bizə obrazlı bədii biçimdə tanıtdılar.

Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

Yusif Səmədoğlu, “Səməd Vurğun uşaqlıqda”, 1950, kağız, sulu boya. 22×32.

Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

Nəcəfqulu İmsayılov, “Şair, nə tez qocaldın sən?”, 1967, kətan, yağlı boya. 145×186.

Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

Arif Hüseynov, “Yadıma düşdü”, 1991, kağız, qarışıq texnika. 14×22.

Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

Stanislav Şatikov, “Şair Səməd Vurğunun portreti” 2008, kağız, tuş. 50×60.

Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

Nəcəfqulu İsmayılov, “Yadıma düşdü”, 1975, kətan, yağlı boya. 57×70.

Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

Əhməd Cuan, “Səməd Vurğun”, Tehran, 1967, kətan, yağlı boya. 38×45.

Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

Bunin, “Səməd Vurğunun portreti”, 1954, kağız, karandaş. 13×15.

Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

Yak Kravçenko, “Səməd Vurğunun porteti”, 1950, kağız, karandaş. 58×60.

Səməd Vurğun dünyası rənglərin işığında

Davud Kazımov, “Səməd Vurğunun portreti” 1986, kətan, yağlı boya. 70×100.

Bu mənada tanınmış qrafika ustası K.Kazımzadə, A.Hüseynov və Kravçenkonun eləcə də A.Rüstəmov, S.Şatikov, E.Aslanov, M.Aslanovanın əsərlərində qrafik cizgilərin oynaqlığının şairin ovqatyaradıcı lirik duyğularını gerçəkləşdirməyə imkan verdiyini söyləmək olar.

Ziyadxan Əliyev